Passiespele op die Platteland

Vanaand voer ons vir die laaste keer die Passiespele op in ons kerkgebou, waaraan ons al oefen van Januarie af. Ek het maar ‘n klein praatrolletjie hier in die begin rond, omdat ek ‘n groot deel van die oefentyd in Spanje was met die Camino.

So ‘n Passiespele is nogal ‘n baie, baie groot klomp werk. Eers was daar die maande se skryf aan die draaiboek. Hierdie keer was dit nie my baba nie. ‘n Gemeentedame het dit geskryf, en elke nou en dan bietjie lekker vasgesit met my kollega, wat weer ander idees as sy gehad het as gevolg van ‘n suksesvolle Passiespele in sy vorige gemeente. Dan raak die tweetjies warm vir mekaar, en ek kalmeer, en ons soek saam na die middeweg. Uiteindelik was daar ‘n draaiboek wat die moeite werd was. Toe kom  die rolverdeling.  Dit vat ook ‘n klomp pleit, en soebat, en mooipraat. Want dit gaan ‘n groot klomp aande se oefening kos om hierdie stuk gereed te kry.  En daar is baie rolle: Jesus, twaalf dissipels, Pilatus, twee soldate, ‘n Hoëpriester, die duiwel, ‘n klein dogtertjie, ‘n klein seuntjie, ‘n skare manne, ‘n skare vroue, ‘n engel, Maria, Maria Magdalena… Dis net op die verhoog. Ek wou verskriklik graag die duiwel wees. Maar die mense het net geweier- ‘n dominee mag nie die duiwel wees nie!  (Ek het gewonder- wat is die verskil? Party dominees is dan die duiwel…)

Agter die skerms gaan net so baie aan. Ons het ‘n goeie klankoperateur nodig. Ons het iemand nodig vir beligting en die rookmasjiene. Ons het ‘n rekenaaroperateur nodig- eintlik twee, vir die digitale borde. Ons het mense nodig wat die dekor bou, en verf. Ons het mense nodig wat die koordanse afrig, en ander wat dit doen. Ons het mense nodig om die kostuums te maak. In totaal het ons passiespele omtrent 65 mense betrek, wat elkeen ‘n reuse klomp tyd, en liefde, en energie ingesit het. En om dit in sulke besige tye soos vandag te vra, was ‘n baie groot vra!

Januarie het die oefeninge al begin. Elke Maandagaand, vyf tot sewe. Van Mei af was dit Maandag en Donderdagaand. Van verlede Maandag af was dit volle kostuum, volle program.

Die een ding wat ons verskriklik geniet het, is al die humor so in die oefenprogramme. ‘n Mens verstaan nou hoekom soveel DVD’s vir ‘n mens daardie “gagreel” van al die floppies insit. Die sêgoed wat mense uitdink op hulle voete. ‘n Toneel wat mense skielik verras. Een van my groot vriende is Jesus in ons Passiespele. Daar is ‘n toneel waar Jesus van die kruis afgehaal word, en met iemand se karavaan stretcher afgedra word, toegegooi soos ‘n lyk. Dan word hy van die verhoog afgedra, tussen ‘n groep koordansers in wat in engeleklere staan en wag om met die opstanding op die verhoog te gaan. Die eerste keer, toe my vriend afgedra word, sit hy skielik regop en skree “Wha!” met die lykdoeke so om hom. En ‘n paar van die dames het amper skoon broeke nodig gehad daarna!

Dit is so lekker, as ‘n mens die akteurs so goed ken, om te sien hoe elkeen hom of haar in hulle rolle inleef. Die stuk het so op ons gegroei. En na maande is vanaand ons laaste optrede saam. ‘n Mens voel amper ‘n stuk heimweë! Wat gaan ons volgende Maandag en Donderdagaand met onsself maak?

Maar was die stuk die moeite werd om op te voer? So baie mense bel en sê dankie, dit was aangrypend dat ‘n klomp amateurs dit so goed kon regkry, insluitend klank, beligting en spesiale effekte. Met hierdie klompie sou ons amper rolprente kon aanpak, soos daardie gemeente in Atlanta wat Fireproof en Flywheel en Facing the Giants vir die wêreld gemaak het (ja, kyk weer- dis ‘n gemeenteprojek, dit kom nie uit Hollywood uit nie!)

Maar vir my was die aangrypendste getuienis, wat dit alles die moeite werd gemaak het, net hierdie getuienis. In ons dorp is ‘n skool vir gestremde kinders en jong volwassenes. Soos in erg gestremd verstandelik. Hulle is een van ons gemeente se gunsteling plekke waar ons betrokke is. En so het ons die draaiboek geskryf dat waar Jesus die kindertjies seën, dat hulle op die verhoog kom staan, en die akteur dan sy hande op hulle skouers sit, terwyl hulle sing: “Weet jy, dat Jesus jou liefhet, weet jy dat Hy baie van jou hou, sommer net soos jy is, want jy is kosbaar, en baie spesiaal vir Hom!”

Gisteraand, voor die vertoning, kom een van die meisies se ma na my toe. Sy  vertel vir my dat haar dogter het Woensdagmiddag ervaar dat Jesus self sy hand op haar kom sit het, en vir haar gesê het dat sy kosbaar en baie spesiaal vir Hom is. Ons praat hier van ‘n jong dame in haar twintigs, wat baie, baie erg verstandelik gestremd is. Sy het gister die hele dag by die skool net daaroor gepraat, en dit met almal gedeel.  En as dit die boodskap is wat hierdie Passiespele vir haar gegee het, dan was dit al die ure se oefen werd!  Maar ons hoor dit uit ons hele gemeenskap- mense het beleef: Hulle is kosbaar, en baie spesiaal vir Jesus. En ons is dankbaar, ons bereik wat ons so graag wou vertel!

4 thoughts on “Passiespele op die Platteland

Lewer kommentaar

Verskaf jou besonderhede hieronder of klik op 'n logo om in te teken:

WordPress.com Logo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by WordPress.com. Log Out / Change )

Twitter picture

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Twitter. Log Out / Change )

Facebook photo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Facebook. Log Out / Change )

Google+ photo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Google+. Log Out / Change )

Connecting to %s