Natuurwette werk ernstig op my in…

Ek het tot laat gisteraand gelê en lees aan Alister McGrath se boek “Twilight of Atheism”. Dit was vir my fassinerend, omdat hy ‘n baie goeie oorsig gee oor hoe die denkrigting van ateïsme ontwikkel het. So baie van die invloede is bespreek, van Locke en Hume, Descartes, na Feuerbach, Karl Marx, Sigmund Freud, natuurlik Nietszche is ook daarin, en vele, vele meer…

Alister McGrath is self iemand wat ateïs was, en ‘n D.Phil in Molukulêre Biologie het… Hy het die Here ontmoet, en toe teologie begin studeer, dit eers aan Oxford doseer, maar ek sien hy is nou in London by een van hulle universiteite…

Al rede hoekom ek dit nou vertel (behalwe nou vir Neander wat sê die wetenskaplikes stem nie saam met my opinies nie… sommiges doen wel, soos McGrath, Francis Collins… ek sal eendag meer daaroor skryf…)  is dat dit die hamster op die wieletjie laat hardloop het in my kop. So baie dinge weer gelees, soos hoofstuk 4 wat gaan oor die gewaande stryd tussen wetenskap en geloof… dat ek nie aan die slaap kon raak nie. Eers so teen eenuur die wakkergeit oorwin. Half ses het ek en my kollega en ons vriendin die 30 km gaan aanpak te fiets.

 

En dis waaroor hierdie bloginskrywing eintlik gaan. Kollega het vertel hoe wonderlik dit is om met musiek in die ore te oefen, dat hy glad nie moeg word nie.  Ek ry in elk geval met my Blackberry saam, daar is hierdie heerlike Application, Endomondo, wat jou roete, spoed en tyd monitor, en vir jou selfs grafieke van jou oefenprogram gee. Dit meet elke kilometer se spoed.  Ek het so probleempie, in die eerste week wat ek my Blackberry gekry het, het die kinders my oorfone wegge… gooi.  Geen probleem nie, sê kollega. Hy het by Egypt Air ‘n stel gekry toe hy Israel toe was. Hy bring dit sommer saam Total garage toe.

 

So vertrek ons toe vanoggend half ses van die Total garage af. Daar is net een probleempie. Omdat my oorfone al lankal weg is, en my Blackberry ‘n battery kan opvreet, het ek byna geen musiek op my foon nie. Net Celtic Thunder, omdat dit ‘n mens so aan die slaap kan sus… en vanoggend, met die vier ure slaap in, was dit nou nie helemal die beste ding vir my nie.  Ek het omtrent eers weer wakker geskrik toe ek by die huis stop. Al die pad deur die slaap gery, en gelukkig nie in ‘n pothool of voor ‘n trekker ingery nie.

 

Die een ding van natuurkragte- daar is verseker ‘n verskuiwing in die tektoniese plate besig om te gebeur, en dit gebeur baie vinniger as wat die wetenskaplikes bereid is om te verklaar.  Want elke jaar word die bulte op my fietsrypad eksponensieël steiler. Dis waar! Ek vat baie langer om bo te kom as ‘n dekade terug.  Gravitasie is ook verseker besig om toe te neem, want die kere wat ek val, word dit al hoe seerder en die grond al hoe harder. Ek is nou nie heeltemal seker hoe die eerste en tweede wet van Termodinamika werk nie, ek vermoed dit het iets te doen met dat daar eers lewe in die oggend is na die tweede koppie koffie uit die Termosfles uit…

 

Ek het min geslaap. Ek het baie ver met my onfikse lyf agter twee vriende aangehyg op onse baaisiekels vanoggend. Nou gaan ek met my gemeentedames Prediker 8 deurwerk- SCARY!  En dan gaan ons Pieterskwaneburg toe waar nommer drie vandag vir die laaste keer uitdraf as die kaptein van die Laerskool se 2e krieketspan, om die liga se 1e en 2e plekke te bepaal. Ek hoop die verdomde eende bly ver weg, en dat my naamgenoot vandag homself ten volle op die veld gaan geniet.  Ek sien uit na ‘n heerlike dag langs die krieketveld…

 

Mooi dag daar in jou kantoor of waar jy ook al vandag gaan wees.  Gaan groot of gaan huis toe!