‘n Wonderlike laaste dag van Verlof…

Vandag is my laaste dag van 10 dae se verlof. Ek het dit by die huis deurgebring, en my maar verbeel ek is wel op Morgan Baai.

Die een probleem met ons werk is dat ‘n mens nooit afskakel by die huis as ons op verlof is nie. Die huisfoon lui, en ‘n mens weet nooit of dit vir die kinders is, of dalk ‘n krisis in die gemeente nie. Die kinders gaan nie die geleentheid mis om iets lekkers te doen saam met vriende nie, daarom antwoord hulle altyd die telefoon. En so nou en dan kom dit deur: Is jou pa tuis?

So was ek betrokke by ‘n troosdiens Donderdag, wel vir iemand vir wie ek die wêreld se respek gehad het. Maar daarna voel ‘n mens nie meer op vakansie nie. Ek het ook navraag gehad oor iemand wat graag iemand anders wil aanspreek  oor sy meisie by hom ingetrek het, en ek dringend daar moet optree. Dit neuk ‘n  vakansiegevoel nog baie meer op!

So, al bly ek reg langs die kerk, het ek vanoggend besluit: Aangesien ek nog op verlof is, gaan ek kerk bank. Dit is ‘n pragtige oggend, en ek gaan my motorfiets vir ‘n Breakfast Run neem.  En dit het ek toe gedoen. Terwyl die goeie mense die kerk volgemaak het, het ek in my denim en T Hemp en leathers die pad gevat, na die Maxi’s op ons buurdorp toe, vir ‘n heerlike omelet. Op pad soontoe het ek vir myv ‘n Rapport gekoop, om die nuutste nuus oor die Modimolle Monster te lees. En vir balans, om te fokus op die verhewe dinge in die lewe, het ek vir my ‘n Bike Sa gekoop.

Die rit na die buurdorp toe was heerlik. Die lug was so effens koel na gister se bewolktheid.  Die veld was pragtig, en die kronkelpaaie en my Mitchelin Anakees verstaan mekaar mooi.

Maxi’s het my teleur gestel. Die koffie was vanoggend vrek sleg.  En die omelet se kaas was nie eers gesmelt nie. Ek het maar daar gesit en die Rapport klaar gelees. Dalk, sê Rapport, sal die wêreld nie heeltemal op 21 Desember 2012 tot ‘n einde kom nie. Miskien het die Maja’s net uit klip uit gehardloop!  As hierdie die laaste jaar is in onse lewens, dan wil ek dit graag voluit lewe. Die lewe is in elk geval te kort vir slegte koffie, is die een slagspreuk by Mugg & Beane. Daarom het ek so vinnig as moontlik oorgeskuif na Greenfields op die Waterfront vir beter koffie. Daar het ek die Bike Sa deurgelees.

Ek wil net eers hierdie met my motorfiets vriende deel- net buite Maxi’s het hierdie pragtige ou BMW R 100 GS gestaan, in perfekte toestand. Hierdie fiets was al tot in Tanzanië volgens die inskripsie op sy fairing.  Dit is ‘n pragtige, baie skaars ou fiets, en sy eienaar kyk baie duidelik mooi na hom…

Op pad terug het ek die wet lelik oortree, ek bely, ek is baie jammer. Tussen Warmbad en Nylstroom, of Bela Bela en Modimolle vir die meer polities korrekte name, is een van die lekkerste kronkelpaaie. Maar om een of ander rede het die slim verkeersmense gedink die meeste van die 27 km moet teen 60 km per uur afgelê word. Belaglik! Ek het plek plek 140 km/u in ‘n 60 s0ne gery, en voel glad nie skuldig nie, al is dit ‘n toesluitbare misdaad. Maar dit was soveel pret- die draaie, die pragtige veld, die bokke langs die pad. En om die karavaners verby te steek wat wel 60 km/u ry…

In ons dorp was daar die hele dag ‘n kragonderbreking. My vrou het vir ons die heerlikste hoendergereg op gas voorberei.  Daarna het ons sonder ‘n waaier in ons baie warm huis ‘n middagslapie geneem.

Die krag het netnou aangekom, en nou kan ek weer met julle gesels.

Ek is so effens meer getraumatiseerd as wat ek graag  in die openbaar sal erken. Dis my dogter se laaste naweek in die ouerhuis as ‘n permanente inwoner van ons huisgesin. Volgende Saterdag vat ons haar Gomorrah toe om te gaan studeer, en daarna is sy net ‘n gas in die huis wanneer sy kom kuier. Dis nogal baie skrikwekkend vir my!  Ek hou my braaf, maar hier binne pla die gedagte my baie! Sy word nou groot, en ek word nou oud!  Dié van julle wat lankal hier verby is, sal vir my lag… maar dis nou baie erg vir my. En ek weet nie hoe om dit te sê nie, nou maak ek soms onvanpaste grappies daaroor…

In elk geval, my verlof is nou verby. More begin ek weer amptelik te werk. En ek is nogal skielik bang daarvoor… ek weet nie of ek al geestelik gereed is vir nog ‘n siklus op die mallemeule nie…

Dink maar aan my, dis nogal regtig rowwe tye vir my!

Advertisements

7 thoughts on “‘n Wonderlike laaste dag van Verlof…

  1. Dit was ook my laaste dag van verlof vandag.

    Ek s^e hoeka – van kindgrootmaak is ‘laat gaan’ die swaarste ding. Maar hulle wys uit watter huise hulle kom… glo dit ook maar.

    Die wonderlikste daarna het ek hierdie week gehoor: Mamma, jy gaan Ouma word!

  2. Ons ry in dieselfde boot… 😦 as hul jou gevang het was jy op die voorblaaie van die koerante… Ek wonder of dit sal wees oor jy n ds is en of dit is dat jy ook van n sekere dorp kom?

Lewer kommentaar

Verskaf jou besonderhede hieronder of klik op 'n logo om in te teken:

WordPress.com Logo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by WordPress.com. Log Out / Verander )

Twitter picture

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Twitter. Log Out / Verander )

Facebook photo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Facebook. Log Out / Verander )

Google+ photo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Google+. Log Out / Verander )

Connecting to %s