Die einde van nog ‘n reis…

Na die Argus verlede week kon julle dalk dink dat ek van die aardbol af verdwyn het.

Ek het doelbewus gekies om bietjie van die Internet af te bly.

Maandag en Dinsdag was ek nog in die Kaap. Ek het nog van my gunsteling bloggers ontmoet. Maar die tyd gaan so gou verby in die Kaap! Mense word seker baie vinnig oud daar…  Ek kon nie by almal uitkom wat ek graag wou nie.

Ook in my vriendekring rondom Bloubergstrand, Melkbosstrand en Brakkevel het ek baie goeie tye beleef, en dit was twee absoluut uitsonderlike dae in my lewe.

Woensdagoggend moes ek weer die hartseer ding doen… Ek moes maar weer Noordwaarts keer. Daar is ‘n tyd om te kom, en ‘n tyd om te gaan…

Dit is altyd traumaties vir my om die Kaap te verlaat. Ek het so ‘n sinkende gevoel as ek daardie steil bulte anderkant De Doorns aanpak. Dit was ‘n lang, eensame dag in die kar. Travalia se brunch het darem my weer effens getroos, met die skaapworsie, skaapsosatie en skaaptjoppie…

En daar by Drie Susters het ek toe ‘n groot fout gemaak. Ek het gedog die pad oor Kimberley is nou klaar en in ‘n baie goeie toestand. Was ek verkeerd gewees!

Nog voor Victoria Wes het die padverleggings alweer begin. ‘n Vriendelike biker op pad Buffalo Rally toe het my gewaarsku van die verkeersmense se spoedlokval in Wiekwes, en toe ek daar inry, sien ek die meneer dadelik met sy kamera. Ek voel so opgewonde, een raakgesien! Ek ry mooi rustig deur die dorp. En toe- o die onbeskryflike lae mense… vir baie ver anderkant die dorp is daar nie ‘n opheffing van die spoedgrens van 60 kpu nie. En toe ek die 100 bordjie sien, toe trap ek die petrol. Toe ek so mooi op 80 is in die steeds 60 sone, sit die tweede bliks… goeie mens met ‘n blou uniformpie, met nog ‘n kamera, in die gras onder die boom!  Nog ‘n pragtige foto van my kar op pad huis toe…

Nou vir al die don… bliks… vriendelike spietkops van die moordenaarskaroo, die klein karoo, die groot karoo, die tankwa, die knersvlakte, boesmanland, die onderberg, die overberg, die waterberg, die soutpansberg, as julle so graag ‘n foto van my kar wil hê- download sommer hierdie een…

Op hierdie foto het ek nie die spoedgrens oortree nie…

Na baie, baie, baie padverleggings- julle weet- ry 2 km, stop vir 20 minute, ry agter lorries wat klippe deur jou voorruit gooi vir 10 km, ry 2 km, stop vir 20 minute… X 23= moerse frustrasies… padwoede, sondige gedagtes, moordplanne…

Uiteindelik het ek vandat ek 07h00 in Brakkevel weg is, eers na 20h00 in Kimberley aangekom. Ek was doodmoeg, en het by die eerste gastehuis ingetrek en plek bespreek. Toe ek na die kamer toe begelei word, sit die hele Noord Kaap se regeringsamtenare met bier en KFC by die lapa… Die kamer was ‘n skok- hoe kry ‘n mens ‘n dubbelbed, televisie, êrkon, stort en poepketel in die spasie van ‘n besemkas in? Maar ek was te moeg om verder te gaan soek.

Donderdagoggend het ek vroeg gery, en besluit om oor Bloemfontein terug te gaan N1 toe. Met die groot grap- toe is daar nog seker 7 padverleggings tussen Kimberley en Bloemfontein. Die hel, liewe ateistiese vriende, is ‘n pad met ‘n vinnige motor, vol padverleggings en spietkops…

Ek het in Petoorsdorp gestop om vir my vriendelike dogter te gaan dagsê, en saam met haar en my ma by Food Lovers Market in Woodlands Boulevard ietsie te gaan eet. Ek het so half nege die aand tuis gekom, na twee volle, lang dae op die pad. Padverleggings= 33. Km gereis= 1789 km. Liewe spietkops van Kaappunt tot by Messina, my kar sê my gemiddelde kmu oor hierdie afstand was 56 kmu. So gemiddeld kan ek geen kaartjie kry nie, nie eers vir dorpsgebiede nie…

My vrou moes namens die ATKV ‘n redenaarskompetisie gaan beoordeel, en het eers half tien Donderdag tuis gekom. Na byna twee weke weg van die huis af is die res van die aand nie vir hierdie blog se aandag bedoel nie!

Vrydag lekker laat geslaap, vroulief het ‘n dag verlof gehad, en ons het die heerlikste ontbyt saam gaan eet. Vrydagaand het ons haar verjaardag van Woensdag ordentlik gevier met ‘n braai saam met vriende.

Saterdag het ek my kinders se rugbywedstryde gaan kyk by Zonderwater Gevangenis, waar my oupa in die 2e Wêreldoorlog Italiaanse krygsgevangenes opgepas het…

En vanoggend, aangesien ek nog steeds op verlof is, het ek en Huisbesoek bietjie die Waterberg distrik gaan verken.

Ek het vir die gesin ‘n heerlike potjie gemaak vir middagete, en daarna ‘n middagslapie van epiese proporsies aangepak.

So ja, dit is baie lekker om ‘n dominee te wees. Dit is baie lekker om op verlof te wees.

Dit is hemels om my gesin te hê, dat ek altyd verlang om terug te gaan huis toe.

 

Dit is so lekker om my vriende te hê, van Kaappunt tot St John o’ Groats, en van Los Angeles tot in Korea…

Mense maak my lewe die moeite werd, en my motorfiets is die kersie op die koek.

Baie dankie vir al my Kaapse vriende, oues en nuwes, wat dit so ‘n fantastiese reis gemaak het.

En spietkops van die langpad, gaan kry vir julle eerbare beroepe, soos motorwag…

 

Advertisements

4 thoughts on “Die einde van nog ‘n reis…

Lewer kommentaar

Verskaf jou besonderhede hieronder of klik op 'n logo om in te teken:

WordPress.com Logo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by WordPress.com. Log Out / Verander )

Twitter picture

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Twitter. Log Out / Verander )

Facebook photo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Facebook. Log Out / Verander )

Google+ photo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Google+. Log Out / Verander )

Connecting to %s